Γονείς αενάως διαμαρτυρόμενοι

0
299
Αν βάλει κανείς στη μηχανή αναζήτησης, από περιέργεια, «γονείς διαμαρτύρονται» ή «γονείς πιέζουν» θα βρεθεί απέναντι σε εκατοντάδες χιλιάδες αναφορές. Διαμαρτύρονται για τα πάντα· από θέματα που χρήζουν παρέμβασης μέχρι άλλα που θα έπρεπε να επαφίενται στους αρμόδιους, θεσμικούς παράγοντες. Διαμαρτύρονται για ελλείψεις σε σχολικές μονάδες, για την τηλεκπαίδευση, για τον τρόπο που γίνονται οι εξετάσεις, για τις ίδιες τις εξετάσεις, για τα θέματα που επιλέγονται… Ομολογουμένως ευρεία και εντυπωσιακή γκάμα όσο ευρείς είναι και οι λόγοι: από ενδιαφέρον και έγνοια, αγωνία, ανησυχία, προστατευτισμό (λογικός έως παθολογικός) μέχρι ιδιοτέλεια.

Πρόσφατα η δυναμική παρέμβαση των γονέων των πρότυπων σχολείων, να μην ισχύσουν οι ενδιάμεσες εισαγωγικές εξετάσεις από το Γυμνάσιο στο Λύκειο, όπως προέβλεπε το υπό συζήτηση νομοσχέδιο, είχε ως συνέπεια την απόσυρση του επίμαχου άρθρου. Μάλιστα απηύθυναν έκκληση γι’ αυτό στον ίδιο τον πρωθυπουργό. Μπορεί να έχουν δίκιο για το θέμα, μπορεί και όχι. Επιχειρήματα σεβαστά υπάρχουν και από τις δύο πλευρές. Με τη μεθόδευση απορούμε. Απευθείας στον πρωθυπουργό. Δεν θα έπρεπε η υπόθεση να βρει τον δρόμο της μέσα από τη θεσμική, εκπαιδευτική, οδό;


Σε ένα, δε, σημείο της επιστολής τους («Κ» 16/5) διαβάζουμε το επιχείρημα, ότι «οι μαθητές που φοιτούν σήμερα στα πρότυπα Γυμνάσια δεν ήταν ενήμεροι για τις εξετάσεις, και, άρα, προκρίνουν το νέο πλαίσιο να ισχύσει στους μαθητές της επομένης Α΄ Γυμνασίου». Δηλαδή, «εμείς να μη χάσουμε το προνόμιο…».

Ισχυρός σύμμαχος στη γονεϊκή παρεμβατικότητα είναι πως η εκπαίδευση βαρύνει συντριπτικά τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Ομως αυτό σκοντάφτει στον πρώτο πληθυντικό του «προετοιμαζόμαστε χρόνια γι’ αυτήν τη στιγμή» των Πανελλαδικών Εξετάσεων, για παράδειγμα, τις οποίες «δίνει» όλη η οικογένεια. Είναι πάντα νωπές οι εικόνες γονιών να δηλώνουν «τα θέματα δεν ήταν βατά» έξω από εξεταστικά κέντρα.

Τα όρια ανάμεσα στην ταύτιση («είμαι» το παιδί μου) και στη στήριξη παραμένουν δυσδιάκριτα, όπως και ανάμεσα στην πίεση και στην ενθάρρυνση. Η «αγωνία του γονιού» είναι η εύκολη λεία των κομματικών μηχανισμών, το ψυχόδραμα «εισαγωγικές εξετάσεις» (πάσης φύσεως) έχει υψηλή θεαματικότητα.


Ολοι αξιολογούμαστε σε αυτήν την αλυσίδα, θέλουμε δε θέλουμε. Γονείς, παιδιά, εκπαιδευτικοί, πολιτικοί. Ο ένας στα μάτια του άλλου, διαρκώς. Κάθε μέρα, κερδίζοντας ή χάνοντας την αξιο-πιστία μας.

Πηγή: Καθημερινή

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!
WP Twitter Auto Publish Powered By : XYZScripts.com