Η σεξουαλική απελευθέρωση στη Ρωσία

Η ανώριμη επανάσταση του 1917
0
65

To 1917 Οι Μπολσεβίκοι καταλαμβάνουν την εξουσία στη Ρωσία και αρχίζουν να αλλάζουν ριζικά όλες τις δομές της κοινωνίας.

Κάθε αίτηση διαζυγίου, ακόμα και μονομερής, γινόταν αυτομάτως δεκτή και ανακοινωνόταν στο έτερον ήμισυ μέσα σε επτά ημέρες ταχυδρομικώς.

Όλοι γνωρίζουν πως άλλαξε το πολιτικό σύστημα, η ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, η κρατική οργάνωση, ελάχιστοι όμως ξέρουν για τη φοβερή αλλαγή που έγινε στο οικογενειακό δίκαιο και στα σεξουαλικά ήθη της ρωσικής κοινωνίας την πρώτη δεκαετία. Τόσο χρειάστηκε μέχρι να γίνει αντιληπτό ότι η επανάσταση τα έφαγε τα μούτρα της στο συγκεκριμένο ζήτημα και τα πράγματα επέστρεψαν σ’ ένα συντηρητισμό πολύ χειρότερο από αυτόν της Δύσης.

‘Ενα χρόνο μετά την επικράτηση της επανάστασης του Λένιν, ήρθε ο πρώτος οικογενειακός κώδικας, που στη σύνταξή του είχε πρωταγωνιστήσει η στρατευμένη
φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι. Βιβλία της για το «γυναικείο ζήτημα» κυκλοφορούν ακόμα και σήμερα. Στόχος αυτού του κώδικα και ενός δεύτερου, το 1926, ήταν «να καταργηθεί η υποκρισία της αστικής οικογένειας». Η διάσημη αυτή φεμινίστρια θέλησε να εφαρμόσει στην πράξη μια σειρά ουτοπικών ιδεών, σύμφωνα με τις οποίες ο υποκριτικός και δουλικός για τη γυναίκα αστικός γάμος σε μία ιδιοκτησιακή κοινωνία θα έδινε τη θέση του σε μία ελεύθερη σχέση συμβίωσης, σεβασμού, έρωτα και αγάπης των ανθρώπων, μέσα σε μια αταξική κοινωνία. Καθιερώθηκαν τότε ο πολιτικός γάμος (ο μόνος που γραφόταν στο ληξιαρχείο) και το πολιτικό διαζύγιο. Τα νόθα παιδιά απέκτησαν ίσα δικαιώματα με τα νόμιμα.

Οι αγράμματες μάζες των Ρώσων, μέσα στις έκρυθμες πολεμικές συνθήκες εκείνων των καιρών, από όλο αυτό το ουτοπικό σύνολο ιδεών συγκράτησαν μόνο τη θεωρία του ελεύθερου έρωτα
Κάθε αίτηση διαζυγίου, ακόμα και μονομερής, γινόταν αυτομάτως δεκτή και ανακοινωνόταν στο έτερον ήμισυ μέσα σε επτά ημέρες ταχυδρομικώς. Νομιμοποιήθηκαν οι αμβλώσεις και αναγνωρίστηκε η ιδέα της συμβίωσης. Όσοι συμβίωναν είχαν τα ίδια δικαιώματα με τους παντρεμένους.

Όμως όλα τούτα ήταν πολύ ωραία και φιλελεύθερα για να εφαρμοστούν καλά στην πράξη. Οι αγράμματες μάζες των Ρώσων, μέσα στις έκρυθμες πολεμικές συνθήκες εκείνων των καιρών, από όλο αυτό το ουτοπικό σύνολο ιδεών συγκράτησαν μόνο τη θεωρία του ελεύθερου έρωτα. Τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά. Το 1920 η Πράβδα, επίσημη εφημερίδα του Κόμματος, παρουσίαζε έρευνα σε βιομηχανικές περιοχές, όπου το 86% των νεαρών εργατών είχε εφήμερες σεξουαλικές σχέσεις, το 62% με συντρόφους που δε γνώριζε καν το όνομά τους. Ο δείκτης γεννήσεων έπεσε κατακόρυφα. Από το 31%, που ήταν το 1914, έφτασε στο 15,8% το 1934 μέσα στη Μόσχα. Την ίδια χρονιά είχαν στη Μόσχα 155.000 αμβλώσεις, έναντι μόνο 57.000 γεννήσεων. Τα ελεύθερα διαζύγια έφεραν άλλη καταστροφή. Το 1926 ο μέσος όρος διάρκειας του γάμου στις μεγάλες ρώσικες πόλεις ήταν οχτώ μήνες. Από το 1922 έως το 1928 στο Λένινγκραντ αντιστοιχούσαν τρία διαζύγια σε κάθε τέσ­σερις γάμους. Το 93% των διαζυγίων που έβγαιναν αυ­τόματα είχε ζητηθεί από τους άρρενες συζύγους, συνή­θως μόλις εμφανιζόταν εγκυμοσύνη στη γυναίκα. Οι αι­τήσεις για εκδίκαση αναγκαστικής διατροφής έγιναν χι­λιάδες, αλλά κι εκεί υπήρχε πρόβλημα, διότι ο νέος κώ­δικας δε θεωρούσε το σύζυγο πατέρα του παιδιού κατά τεκμήριο.

Οι γυναίκες με τα παιδιά στην πλάτη τους έγιναν εύκολη λεία για την πορνεία, που, μετά από προσωρι­νή μείωση τα πρώτα χρόνια της επανάστασης, γνώρισε πραγματική άνθηση. Το 1924 καταγράφηκαν 30.000 πόρνες στη Μόσχα κι άλλες τόσες στην Πετρούπολη, ενώ η αστυνομία ανακοίνωσε ότι βρέθηκαν σε όλη την επικράτεια 2.228 οίκοι ανοχής. Οι αγρότες, από όλα τούτα τα περίεργα, επαναστάτησαν περισσότερο από όλους, καθώς η χαλάρωση της οικογένειας, τα εύκολα διαζύγια και η αυτόματη αναγνώριση των νόθων οδη­γεί σε κατακερματισμό της οικογενειακής περιουσίας. Φυσικό ήταν, μέσα σε μία δεκαετία, να γίνουν αντιλη­πτές οι καταστροφικές συνέπειες αυτής της ουτοπικής επανάστασης και η επίσημη πολιτεία να πάει αυτομά­τως από το ένα άκρο στο άλλο.Ήδη από το 1925 ο Λένιν σε συνέντευξή του είχε προειδοποιήσει τους νέους ότι «η ερωτική πράξη δεν είναι τόσο απλή όσο το να πιεις ένα ποτήρι νερό».

Κιριλένκο

Απο το 1928 άρχισε η πραγματική αναδίπλωση, για να φθάσει η Σοβιετική Ένωση το 1936 στον οικογενεια­κό κώδικα του Ιωσήφ Στάλιν που θα έκανε σήμερα και τον πιο συντηρητικό παπά να χειροκροτήσει με ενθουσιασμό.

Απαγορεύτηκαν οι αμβλώσεις, δυσκόλε­ψαν φοβερά τα διαζύγια, θεοποιήθηκε η πολύτεκνη οι­κογένεια, απαγορεύτηκαν οι προγαμιαίες και οι εξωοικογενειακές σχέσεις, απαγορεύτηκαν διά νόμου οι διαστροφές, το σεξουαλικό υποτάχθηκε στο κοινωνικό και άρχισαν οι παραινέσεις για τις εντός του γάμου ερωτικές επαφές να είναι αραιές και με μοναδικό προ­σανατολισμό την τεκνοποιία. 0 νέος αυτός αριστερός συντηρητισμός της Σοβιετικής Ένωσης στηρίχθηκε σε μια απίστευτη θεωρία του περιβόητου «μαρξιστή» καθηγητή Ζάκλιντ, ιδρυτή της Εταιρείας Μαρξιστών Ψυχονευρολόγων. Αυτός έφτιαξε ένα δωδεκάλογο σε­ξουαλικής συμπεριφοράς, που στηρίχθηκε σ’ ένα πρω­τοφανές αξίωμα, σύμφωνα με το οποίο «η σεξουαλική δραστηριότητα είναι στοιχείο του κεφαλαίου της ταξι­κής ενέργειας. Γι’ αυτό πρέπει να επενδύεται προσε­κτικά σε ταξικούς αντικειμενικούς στόχους και όχι να κατασπαταλιέται σε τυχαίες συναντήσεις».



Αχ αυτή η μοίρα κάθε επανάστασης που υπόσχεται πολλά και γρήγορα. Καταλήγει τελικά να σταθεροποιηθούν στην εξουσία αυτοί ακριβώς που ήθελαν να εξαφα­νιστούν από το προσκήνιο της ιστορίας.

Πηγή: Μιά Σταγόνα ιστορίας – Δημήτρης Καμπουράκης

WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com