Η Σφαγή τον Νανκίνγκ 1937

0
21

Οι Ιάπωνες στην Κίνα

Τον Ιούλιο του 1937, οι Ιάπωνες στρατοκράτες αποφάσισαν να επεκτείνουν τα εδάφη της αυτοκρατορίας τους εις βάρος της Κίνας. Επέλεξαν το γειτονικό αυτό κράτος ως στόχο, καθώς τους φαινόταν αποδυναμωμένο.

Από πολύ παλιά η Κίνα είχε ιδιαίτερη αξία για την Ιαπω­νία. 0 ιαπωνικός πολιτι­σμός, εξάλλου, είχε επηρεαστεί σημαντικά από τον αρχαιότερο και πολύ ανεπτυγμένο κινεζικό. Η εκβιομηχάνιση της Ιαπωνίας ξεκί­νησε κατά τη δεκαετία του 1860. Έπειτα από δυόμισι αιώνες απο­μόνωσης, οι ηγέτες της χώρας ανέπτυξαν επεκτατικές φιλοδο­ξίες, ιδίως εναντίον της καταρρέ- ουσας αυτοκρατορίας στην απένα­ντι ακτή της Κινεζικής Θάλασσας.

Οι Ιάπωνες χρησιμοποίησαν άρ­ματα στην Κίνα και πριν από την έναρξη του Β’ Π.Π. Στα μέσα της δεκαετίας του 1930, ο Ιαπωνικός Στρατός διέθετε αρκετά ελαφρά άρματα όμοια με αυτά που χρησι­μοποιούνταν τότε στην Ευρώπη. Πρωτότυπα του άρματος Type 95 δοκιμάστηκαν σε μάχες στην Κίνα πριν αρχίσει η παραγωγή του. Το άρμα είχε τετραμελές πλήρωμα και έφερε πυροβόλο 37 χλστ. και δύο πολυβόλα. Οι Κινέζοι διέθε­ταν ελάχιστα αντιαρματικά όπλα και ακόμη λιγότερα άρματα. Έτσι, τα ιαπωνικά άρματα χρησιμοποιή­θηκαν, κυρίως, για την υποστήρι­ξη του πεζικού.

Αυξανόμενη ισχύς

Στην αρχή του 20ού αιώνα, οι νι­κηφόροι πόλεμοι της Ιαπωνίας εναντίον της Κίνας (1890 έως 1900) και της Ρωσίας (1903 έως 1904) την κατέστησαν κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή. Μέσα σε μία τριακονταετία η Ιαπωνία κατέλαβε την Κορέα και την Μαντζουρία και πήρε τον έλεγχο των παλιότερων γερμανικών λιμανιών στην περιο­χή. Η άνοδος του ιαπωνικού μιλι­ταρισμού κατά τη δεκαετία του 1930 και οι φιλοδοξίες για τη δη­μιουργία μιας αποικιακής αυτο­κρατορίας ανάγκασαν την Κίνα να εμπλακεί σε πόλεμο.

Έπειτα από το επεισόδιο στη γέφυρα Μάρκο Πόλο τον Ιούλιο του 1937, οι Ιάπωνες κατέλαβαν το Πεκίνο. Έτσι, ξεκίνησε ο πό­λεμος που από πολλούς θεωρείται η απαρχή του Β’ Π.Π. στην Ασία. Περίπου 800 μιλιά νοτιότερα βρί­σκεται το μεγάλο λιμάνι της Σανγκάης, που αποτελούσε και το κέ­ντρο της δυτικής επιρροής στην Κίνα. Μεταξύ των κρατών που είχαν στρατεύματα στην πόλη ήταν και η Ιαπωνία. Αρχικά, οι Ιάπωνες φάνηκε ότι δεν επιθυμού­σαν επέκταση του πολέμου στα νότια, καθώς πιθανόν ανησυχού­σαν για την αντίδραση των ευρω­παϊκών κρατών και των ΗΠΑ.

Ιάπωνες στη Σανγκάη.

Η φωτογραφία τραβήχτηκε το 1937 και κατέληξε στα χέρια των Αμερικανών πολύ αργότερα. Οι Κινέζοι δε διέθεταν σύγχρονα όπλα και, έτσι, οι αντιασφυξιογόνες μάσκες, μάλλον, προορίζονταν για προστασία από δικά τους χημικά.

Ιάπωνες στρατιώτες προσπερνούν ένα αναποδογυρισμένο καρότσι φορτωμένο με πυρομαχικά. Τα κτίρια πίσω τους έχουν καταστραφεί από τους βομβαρδισμούς.

 Η Αρχή των εχθροπραξιών

Ο Τσιάνγκ-Κάι-Σεκ σκεφτόταν διαφορετικά. Διέθετε πάνω από 1.000.000 στρατιώτες, μερικοί από τους οποίους είχαν εκπαιδευτεί από Γερμανούς αξιωματικούς στην κοιλάδα του Γιανγκτσέ  . Σκέφτηκε λοιπόν, ότι οι 25.000 Ιάπωνες της, Σανγκάης (από τους οποίους μόνο 5.000 ήταν στρατιώτες) θα αποτε­λούσαν εύκολο αντίπαλο. Τον Αύ­γουστο έστειλε τέσσερις επίλεκτες μεραρχίες στην πόλη. Οι Ιάπωνες αντέδρασαν στέλνοντας πλοία και πεζοναύτες.

 

Αρχικά, οι Κινέζοι περιορίστη­καν στο να βομβαρδίζουν ιαπωνι­κά πλοία χωρίς αποτέλεσμα, ενώ τα ανταποδοτικά πυρά των Ιαπώ­νων προξένησαν αρκετές απώλει­ες. Όταν κινεζικές βόμβες έπληξαν την περιοχή που κατοικούνταν από Ευρωπαίους, οι Ιάπω­νες αποφάσισαν να δραστηριο­ποιηθούν. Αμέσως, φρόντισαν να στείλουν 300.000 στρατιώτες, 300 πυροβόλα και 200 άρματα στην περιοχή. Η Ιαπωνική Αερο­πορία βομβάρδισε, αρχικά, την πρωτεύουσα της εθνικιστικής Κί­νας Νανκίνγκ και, αργότερα, άλ­λες πόλεις.

Οι καλύτεροι στρατιώτες του Τσιάνγκ είχαν εκπαιδευτεί από γερμανική στρατιωτική αποστολή. Οι Κινέζοι χρησιμοποιούσαν, επίσης, σημαντικές ποσότητες οπλισμού γερμανικής προέλευσης, όπως το κράνος στη φωτογραφία.

Βαριές απώλειες

Στη Σανγκάη συνεχιζόταν ο στα­τικός πόλεμος. Ιαπωνικές ενισχύ­σεις έφτασαν στην πόλη και επι­τέθηκαν. Οι Κινέζοι απέκρουσαν την επίθεση, αλλά οι απώλειες ήταν μεγάλες. Έλπιζαν ότι θα επενέβαιναν οι Δυτικές Δυνάμεις, κάτι που όμως δε συνέβη. Στις 22 Αυγούστου αποβιβάστηκε στην περιοχή η Ιαπωνική Εκστρατευτική Δύναμη της Σανγκάης. Αυτή κινήθηκε νότια για να σπάσει την πολιορκία, διαλύοντας τις κινεζι­κές συγκεντρώσεις. Μέσα στο επόμενο δίμηνο οι Ιάπωνες είχαν καταλάβει όλη την ενδοχώρα, ενώ οι Κινέζοι υποχώρησαν νοτιοδυτι­κά αφήνοντας στην πόλη ένα μό­νο τάγμα.

Στις 5 Νοεμβρίου, οι Κινέζοι που υποχωρούσαν υπερκεράστηκαν από Ιαπωνικές Δυνάμεις, που είχαν αποβιβαστεί στον όρμο Χαννκ-Τσόου. Οι δυνάμεις αυτές κινήθηκαν βόρεια για να ενωθούν με τις άλλες κοντά στη Σανγκάη. Έτσι, οι Κινέζοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν με αταξία. Στις 9 Νοεμβρίου, οι Κινέζοι προσπά­θησαν να δημιουργήσουν μια αμυ­ντική γραμμή 50 χλμ. Οι Ιάπω­νες, όμως, τους απώθησαν και προχώρησαν προς τον Γιανγκτσέ. Στις 10 Νοεμβρίου κατέλαβαν τη Σοννκ-Τζιάνγκ στο δεξιό πλευρό των Κινέζων.

Τα ξίφη των Σαμουράι δεν αποτελούσαν μόνο τυπικό κομμάτι της ιαπωνικής στολής, αλλά χρησιμοποιούνταν και στη μάχη. Οι Ιάπωνες αξιωματικοί είχαν διατηρήσει, όσον αφορά στη νοοτροπία, αρκετά στοιχεία από τους παραδοσιακούς αυτούς πολεμιστές. Η αδιαλλαξία και οι φιλοδοξίες, όμως, ορισμένων οδήγησαν τη χώρα σε έναν καταστρεπτικό πόλεμο.

Στο μεταξύ, οι μάχες στη Σανγκάη είχαν ισοπεδώσει μεγάλο τμήμα της πόλης πριν εξαντληθεί η κινεζική άμυνα. Οι μόνες κά­πως αποτελεσματικές μονάδες του τεράστιου Κινεζικού Στρατού ήταν περίπου 80.000 άνδρες που είχαν εκπαιδευτεί από Γερμα­νούς. Στις μάχες για τη Σανγκάη οι μονάδες αυτές υπέστησαν πά­νω από 60% απώλειες. Έτσι, ο Τσιάνγκ έχασε τους καλύτερους στρατιώτες και αξιωματικούς του. Η ιαπωνική προέλαση, όμως, δεν είχε σταματήσει.

Εχοντας περίπου 250.000 άν­δρες στην περιοχή της Σανγκάης, οι Ιάπωνες μπορούσαν αμέσως να επιτεθούν κατά της πρωτεύου­σας. Η περιοχή μεταξύ της Σαν- γκάης και του Νανκίνγκ βομβαρ­δίστηκε χωρίς έλεος, ενώ οι Κινέ­ζοι δεν μπορούσαν να αντιδράσουν. Παρά την αδυναμία αντίταξης οποιοσδήποτε άμυνας, ο Τσιάνγκ αποφάσισε να υπερασπί­σει την πρωτεύουσα και τον τάφο του Σουν-Γιατ-Σεν που βρισκό­ταν εκεί. Επικεφαλής έθεσε τον στρατηγό Tang Sheng-zhi, που ήταν αισιόδοξος αλλά ελάχιστα ικανός. Οι Ιάπωνες άρχισαν να κινούνται κατά του Νανκίνγκ την 1η Δεκεμβρίου. Έπειτα από πέ­ντε ημέρες, το αριστερό τμήμα των Ιαπωνικών Δυνάμεων έφτασε στην πόλη, η οποία φιλοξενούσε πάνω από 250.000 πρόσφυγες. Ο βομβαρδισμός της άρχισε στις 9 Δεκεμβρίου. Στις 13 του μήνα, ο Τσιάνγκ είχε νικηθεί και οι Ιάπω­νες εισήλθαν στην πόλη.

Απέραντος τρόμος

Ακόμη και οι θηριωδίες του Χίτλερ και του Στάλιν ωχριούν μπροστά στην τύχη που επεφύλαξαν οι Ιάπωνες στο Νανκίνγκ. Οι Ιάπωνες στρατιώτες ήταν εκτός ελέγχου. Έτσι, επί ένα δίμηνο σκότωναν, λεηλατούσαν και βα­σάνιζαν ανεμπόδιστοι. Οι νεκροί ήταν χιλιάδες, ενώ πολλά πτώμα­τα πετάχτηκαν στον ποταμό Γιανγκτσέ.

Ιάπωνες στρατιώτες πλένονται στην πορεία τους προς το Νανκίνγκ. Αν και η ιαπωνική νίκη το 1937 ήταν, σχεδόν, ολοκληρωτική, ο πόλεμος συνεχίστηκε για αρκετά ακόμη χρόνια. Δεσμεύτηκαν, έτσι, περίπου 1.000.000 στρατιώτες, οι οποίοι δε συμμετείχαν αργότερα στις μάχες εναντίον των Συμμάχων.


Ο αριθμός των νεκρών ποτέ δε θα γίνει με ακρίβεια γνωστός, υπολογίζεται όμως ότι ξεπερνά τις 300.000, ενώ τουλάχιστον 20.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν την πρώτη μέρα. Στα τέλη του 1937, η Ιαπω­νία κατείχε τις δύο (παλιά και νέα) πρωτεύουσες της Κίνας.

Ο πόλεμος, όμως, συνεχίστηκε και η αντίσταση εναντίον των Ιαπώνων δε σταμάτησε παρά μόνο με το τέ­λος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

 

 

WP Twitter Auto Publish Powered By : XYZScripts.com