Οι ευθύνες του Νεοέλληνα, για την κρίση αξιών στις μέρες μας

0
123

Υπάρχουν δυο «σχολές» ερμηνείας της κρίσης – προσέγγισης στα φαινόμενα – οι οποίες συνδέονται με αντίστοιχα πολιτικά και αξιακά διλήμματα του σήμερα.

Η πρώτη «σχολή» επενδύει στην ιδέα πως οι ρίζες της σημερινής κρίσης είναι κυρίως ηθικές και πολιτισμικές, όπως:

Η κοινωνία που καταναλώνει περισσότερα απ’ όσα παράγει, τα αστικά κοινωνικά πρότυπα, το ζήτημα της ατροφίας του ορθολογισμού στις ατομικές συμπεριφορές, αλλά και στη λειτουργία των θεσμών.

Οι προσεγγίσεις αυτές καταλήγουν στο γενικό συμπέρασμα ότι σήμερα, πληρώνουμε ό,τι παραλείψαμε να πράξουμε στο παρελθόν και ότι οι ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση πρέπει ν’ αποδοθούν σ’ ένα πλήθος παραγόντων.

Η άλλη σχολή, πιο οικεία για τη ριζοσπαστική αριστερά, προσγειώνεται στο έδαφος της κοινωνικοοικονομικής πραγματικότητας και των αντιθέσεών της. Εδώ βρίσκουμε τις ακτινογραφήσεις της «καπιταλιστικής κρίσης», την ανάδειξη νέων μορφών κοινωνικής ανισότητας και εργασιακής υποβάθμισης και τις συζητήσεις για την εναλλακτική πρόταση ως προς την οικονομική διάσταση της κρίσης, τι κάνουμε με το χρέος κ.ο.κ.

Η αριστερά, καθώς και τα διακηρυσσόμενα «οφέλη» της παγκοσμιοποίησης, αποτελούν την καταστροφή των παραδοσιακών τρόπων ζωής και παραγωγής, στιγματίζοντας όλους τους δεσμούς με το παρελθόν, εξυμνώντας την κινητικότητα, τις διαδικασίες συνεχούς εκσυγχρονισμού και την απελευθερωτική δύναμη των νέων τεχνολογιών.

Μέσα από την αριστερή ιδεολογία του επιστημονικού σοσιαλισμού, ο Νεοέλληνας διάγει το τελικό στάδιο ενός απόλυτου σοσιαλατομικισμού, όσο αστείο ή και αντιφατικό κι αν ακούγεται αυτό.

Αποκομμένος από τις ρίζες του –ιστορικές, εθνικές, πολιτιστικές, θρησκευτικές, πολιτικές-ο νεοέλληνας δείχνει ένα νέο υπαρξιακό κατασκεύασμα, το οποίο υπακούει στις διαταγές και μόνο των κατασκευαστών του.

Η τηλεόραση είναι ένα ισχυρό εργαλείο μετάδοσης μηνυμάτων και ιδεών και αποτελεί ιδανικό μέσο για τη διάδοση της πολιτικής προπαγάνδας. Αρκετοί άνθρωποι θεωρούν ότι είναι αρκετά έξυπνοι και ότι μπορούν να παρακολουθήσουν αυτό το μαζικό όπλο καταστροφής.

Πρέπει να καταλάβουμε όμως, ότι η πραγματικότητα είναι εκτός του matrix που μας δημιουργούν τα μέσα και ότι απαιτεί προσπάθεια και μάλιστα σε συλλογικό επίπεδο, για τον απεγκλωβισμό μας από αυτά.

Στην πτωχευμένη Ελλάδα των μνημονίων, η τηλεόραση είναι ο απόλυτος εκείνος παράγοντας που κρατά την κοινωνία σε καταστολή μέχρι την πλήρη εξαθλίωσή της.

Ο Νεοέλληνας,δεν επικοινωνεί πλέον με τους προγόνους του και δεν τον ενδιαφέρει

Η έννοια του Έθνους, η οποία απελευθερώνει όλες εκείνες τις θείες δυνάμεις των Ελλήνων από τα βάθη των αιώνων, φαντάζει στα μάτια του και στο μυαλό του ως κάτι το αμαρτωλό, διότι αυτό του δίδαξαν.

Η θρησκευτική φύση των νεοελλήνων τροποποιήθηκε. Νέος Θεός τώρα είναι το πολιτικό σύστημα με τη νέα πολιτική τάξη πραγμάτων.

Η Θρησκεία αντικαταστάθηκε πλήρως από την πολιτική. Ο άνθρωπος υπακούει και ακολουθεί πλήρως,τους γήινους θεούς και τις επιταγές τους.

Ο Νεοέλληνας θεωρεί ότι η ιστορία του κράτους του αριθμεί μερικές μόνο δεκαετίες με συγκεκριμένους καλούς και κακούς. Οι καλοί είναι αυτοί οι οποίοι του υπόσχονται τα πάντα και οι κακοί είναι αυτοί οι οποίοι απειλούν τις ελευθερίες του.

Θέλει να ζει καλά

Ο παράδεισός του, θεωρεί ότι είναι επί της γης. Δεν θέλει να τον θυσιάσει και ακολουθεί τους «αγίους» της πολιτικής οι οποίοι του υπόσχονται πλουσιοπάροχες παραδείσιες παροχές. Δεν μπορεί να κρίνει με βάση το εμείς, παρά μόνο με το Εγώ.

Ο Νεοέλληνας έμαθε ότι είτε θα έχει χρήματα, είτε θα κυνηγά όσους έχουν χρήματα. Στο κυνήγι της ύλης διδάχθηκε ότι έχει μόνον δικαιώματα και τίποτα άλλο.

Από τη στιγμή που το “σκέφτομαι άρα υπάρχω”, αντικαταστάθηκε με το “καταναλώνω άρα υπάρχω”, η απώλεια της δυνατότητάς του να καταναλώνει όπως πριν τον καθιστά εξόριστο και περιττό, απομονωμένο, ανήμπορο και οργισμένο.

Χάθηκε η αξιοπρέπεια και η εθνική μας περηφάνια, αφού τα δόγματα έχουν εισχωρήσει στην παιδεία, πλάθοντας γενίτσαρους.


Δεν επιτρέπεται ένας λαός ένδοξος, να έχει αλωθεί και να έχει υποταχτεί σε ηλίθιες δοξασίες, που τον προορίζουν για αιώνιο σκλάβο του πλέον απάνθρωπου κατεστημένου. Ενός κατεστημένου μπογιατισμένου με «δημοκρατικό» εμετικό πασπάλισμα,ανόητων ή και διαβρωμένων συνειδήσεων.

Αν τούτος ο λαός αποκτήσει κάποτε αντίληψη του «περιβάλλοντός του», αλλά και συνείδηση για το στραπατσάρισμα του έθνους του και της ελληνικής του αξιοπρέπειας, ένα πράγμα μόνο θα πρέπει να αποφασίσει να κάνει: να βρει τρόπο να εξοντώσει τις Άρπυες και να ελευθερώσει την υπόδουλη πατρίδα του, η δουλεία της οποίας είναι σκληρότερη κι από στρατιωτική κατοχή.

WP Twitter Auto Publish Powered By : XYZScripts.com