Τα Πλοία – χελώνες

Tα πιο εκπληκτικά πολεμικά πλοία για τα οποία ακούσατε ποτέ σας.
0
276

Η διάσημη ναυμαχία του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου μεταξύ του Μόνιτορ και του Μέριμακ το 1862 μας έβαλε στην εποχή των θωρηκτών πολεμικών πλοίων.Ή μάλλον αυτό πιστεύουν όλοι. Στην πραγματικότητα, ένας σπουδαίος Κορεάτης ναύαρχος είχε παρουσιάσει το θωρηκτό πριν περισσότερα από 250 χρόνια. Ιάπωνες εισβολείς εισέβαλαν στην Κορέα το 1592 και κέρδισαν αρκετές γρήγορες νίκες.

Κομπούκ-σον  Ναυπηγικά Χαρακτηριστικά: Ολικό μήκος: 30μ – 34.2μ Πλάτος: 10,3μ. Ύψος: 6,4μ. Πρόωση: 6 ή 8 κώπες 2 ιστία Ταχύτητα: 3 κόμβοι

Η χώρα ήταν στα πρόθυρα της ήττας μέχρι που ο Κορεάτης ναύαρχος Γι Σουν Σιν μπήκε στη μάχη με έναν στόλο από πρωτοποριακά πλοία στον σχεδίασμά των οποίων είχε συμβάλει. Τα αποκαλούσε Κομπούκ-σον, που σημαίνει «πλοία-χελώνες». Αυτά ήταν τα πρώτα θωρηκτά του κόσμου, οι αρχαιότεροι πρόγονοι των σημερινών πολεμικών πλοίων.

Στην τελευταία ναυμαχία του Γι σκοτώθηκαν περίπου σαράντα χιλιάδες Ιάπωνες ναύτες και στρατιώτες. 0 αριθμός είναι υπερδιπλάσιος του αριθμού των Ισπανών που σκοτώθηκαν όταν οι Άγγλοι νίκησαν την αρμάδα το 1588.

Όπως και ο ναύαρχος Νέλσον αιώνες μετά, έτσι και ο Γι σκοτώθηκε τη στιγμή του υπέρτατου θριάμβου, έτοιμος να κερδίσει μια μάχη που θα έσωζε την πατρίδα του. Τα τελευταία του λόγια ήταν: «Μη θρηνήσετε, μην ανακοινώσετε τον θάνατό μου. Χτυπήστε τα τύμπανα, σαλπίστε τις τρομπέτες, σηκώστε τη σημαία για επίθεση»
Τα πλοία-χελώνες είχαν στρογγυλεμένες οροφές καλυμμένες με σιδερένιες πλάκες και αιχμηρά ραβδιά για την αποτροπή των ρεσάλτων. Οι μπουκαπόρτες στα πλευρά του πλοίου μπορούσαν να εξυπηρετήσουν μέχρι και 26 κανόνια. Αυτά τα φοβερά πολεμικά πλοία είχαν αξιοσημείωτη ομοιότητα με τα θωρηκτά του αμερικανικού εμφύλιου πολέμου που θα εμφανίζονταν αιώνες αργότερα, με μοναδική διαφορά ότι τα κινούσαν κωπηλάτες αντί για ατμομηχανές.


Οι Ιάπωνες είχαν πολύ περισσότερα πλοία από τους Κορεάτες, αλλά διαπίστωσαν ότι τα όπλα τους δεν μπορούσαν να διαπεράσουν τη θωράκισή τους και ότι τα πύρινα βέλη τους δεν κατάφερναν να ανάψουν φωτιά στα πλοία-χελώνες.

Έξοχος στην τακτική, ο ναύαρχος Γι χρησιμοποίησε τις χελώνες του για να κερδίσει μια σειρά μαχών ενάντια στον μεγάλο γιαπωνέζικο στόλο, επιτρέποντας στην Κορέα να εκδιώξει τους Ιάπωνες εισβολείς. Το 1598, κατά τη διάρκεια μιας δεύτερης Ιαπωνικής εισβολής, ο Γι πέτυχε μια ακόμα μεγαλύτερη νίκη, καταστρέφοντας περισσότερα από διακόσια ιαπωνικά πλοία.
Ο ναύαρχος Γι σκοτώθηκε σε αυτή τη μάχη και ο θάνατός του σηματοδότησε το τέλος για τα πλοία-χελώνες. Κανένας άλλος δεν διέθετε το όραμα για την αποτελεσματική χρήση τους.Έτσι η εποχή των θωρηκτών θα έπρεπε ακόμα να περιμένει.

Γενικά Χαρακτηριστικά:

Πλώρη:

Στην απόληξη της πλώρης δέσποζε η κεφαλή δράκου, αρκετά μεγάλη σε μέγεθος ώστε να φιλοξενεί στο εσωτερικό της (στα σαγόνια του δράκου) ένα πυροβόλο. Πέρα του πυροβόλου μέσα από το στόμα του δράκου μπορούσε το πλήρωμα να εξαπολύσει έναν τοξικό καπνό από μίγμα θείου και κιτρικού καλίου, το οποίο παρασκευαζόταν στο κύτος του πλοίου.

Δεν γνωρίζουμε πόσο αποτελεσματική ήταν η εξαπόλυση του καπνού αυτού με σκοπό να προκαλέσει εγκαύματα στα πληρώματα του αντιπάλου και καταστροφή του εχθρικού στόλου, αλλά είναι βέβαιο ότι ο εμπνευστής του Ναύαρχος Γι ΣουνΣιν,αποσκοπούσε στην δημιουργία προπετάσματος καπνού, δηλαδή πυκνού νέφους, με σκοπό την κάλυψη των κινήσεων και ελιγμών της Χελώνας .

Εν ολίγοις, η δημιουργία καπνού είτε ως μέσο προσβολής είτε ως προπέτασμα, ήταν μέρος των Ψυχολογικών Επιχειρήσεων Πολέμου (ΨΕΠ). Η εικόνα συνιστούσε σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος. Αναμφίβολα ο δράκος, επαναλαμβανόμενο αποτρεπτικό μοτίβο στα κορεάτικα πλοία , χρησιμοποιείτο για να ασκεί αρνητική επιρροή στους εχθρούς, όπως και η τρομακτική μορφή ενός δαίμονα που υπήρχε κάτω από την πλώρη, στην ίσαλο γραμμή, η οποία απέτρεπε τα κακά πνεύματα να εισέλθουν στο πλοίο.Επιπροσθέτως, η πλώρη διέθετε 2 θυρίδες πυροβόλων.

Πρύμνη:

Η πρύμνη κατέληγε σε ουρά χελώνας ενώ άλλες δύο θυρίδες πυροβόλων υπήρχαν εκεί.

Οπλισμός:

Οι Κορεάτες, σημαντικοί κατασκευαστές ναυτικών πυροβόλων σε όλη την Ασία [4], υπερείχαν σε ναυτικό οπλισμό κατά πολύ των αντιπάλων. Η «Χελώνα» διέθετε 11 θυρίδες πυροβόλων σε κάθε πλευρά. Πηγές αναφέρουν ότι μπορούσε να φιλοξενήσει από 6 μέχρι και 22, εν συνόλω, πυροβόλα.

Αναφέρονται ενδεικτικά ότι το μεγαλύτερο πυροβόλο (chonja = ουρανός) είχε βεληνεκές 500 μέτρα ενώ ο μικρότερος (μεταφερόμενος) τύπος (sungja = Victory) 200 μέτρα.

Τα πυροβόλα έβαλλαν μεταλλικές μπάλες ή μεταλλικά βέλη. Τα μεταλλικά βέλη, τα οποία είχαν αιχμές και πτερύγια από μέταλλο και έμοιαζαν κατά πολύ με τον σύγχρονο τύπο ρουκέτας, εύκολα μετατρέπονταν σε φλεγόμενα.

Το μάχιμο προσωπικό (συνήθως 45 άνδρες) αποτελείτο από 3 κατηγορίες –ειδικότητες.

Α) Πυροβολητές

Β) Γεμιστές (η ομοχειρία του πυροβόλου που είχε την ευθύνη για την επαναγέμιση και την τάξη του προς βολή) και

Γ) Τοξότες.

Άμυνα:

Η ιδιαίτερα συμπαγής, για την εποχή εκείνη, κατασκευή του (το πάχος του ξύλου έφθανε τα 100mm) παρείχε απόλυτη προστασία από τα εχθρικά βέλη και από τα πυρά του αντιπάλου. Επιπροσθέτως, για την αποτροπή αποβατικών επιχειρήσεων των αντιπάλων επί του πλοίου, το κατάστρωμα ήταν καλυμμένο από οκτάγωνες μεταλλικές πλάκες στις οποίες ήταν επάνω τους προσαρμοσμένες σιδερένιες αιχμές (λόγχες).

Παρά τις μεταγενέστερες απεικονίσεις της «Χελώνας» που δείχνουν την τρομακτική θέα των σιδερένιων αιχμών σε στιγμή μάχης, πηγές αναφέρουν ότι οι οκτάγωνες σιδερένιες πλάκες δεν ήταν ορατές στον αντίπαλο στόλο καθώς ήταν καλυμμένες από ψάθα.

Αυτό παραπλανούσε τον ανυποψίαστο εχθρό ο οποίος σε περίπτωση που επιχειρούσε ρεσάλτο, κύρια τακτική των Ιαπώνων, κυριολεκτικά καρφωνόταν στις σιδερένιες λόγχες . Η απουσία της ψάθας στις απεικονίσεις ενδέχεται να γίνεται σκόπιμα αφού καλυμμένο κατ’ αυτόν τον τρόπο, το «Κόμπουκσον», δεν θα παρείχε στον θεατή τόσο έντονο το αίσθημα του δέους. Επίσης το πλήρωμα είχε την δυνατότητα να παρατηρεί από το εσωτερικό του πλοίου τις κινήσεις του εχθρού δίχως να γίνεται αντιληπτό από τους αντιπάλους που έβλεπαν εξωτερικώς τη συμπαγή κατασκευή της Χελώνας.

Πρόωση:

Στο συνήθη τύπο Χελώνας συναντούμε 8 κώπες από κάθε πλευρά. Σύνολο 16. Γίνεται λόγος και για 22 εν συνόλω κουπιά.


Κάθε κώπη κινείτο από 5 ερέτες (σύνολο ερετικού 80). Ό ένας αναλάμβανε χρέη αρχηγού /κελευστού και οι υπόλοιποι τέσσερεις έλαυνον υπό τις οδηγίες του. Η διάταξη 5 ερέτες ανά κώπη δεν παρουσίαζε καμία ομοιότητα με την αρχαία Πεντήρη καθώς η κώπη στα «Κόμπουκσον» έμοιαζε περισσότερο με το κινέζικο «yuloh», ένα κουπί που βασιζόταν στην αρχή του κοχλία. Το κουπί της «Χελώνας» παρουσιάζεται, σε πολύ μεταγενέστερες απεικονίσεις, σε κάθετη (όρθια) σχεδόν θέση, μέσα στο πλοίο, δεμένο στην άκρη της λαβής με ένα σχοινί ώστε να το κρατά στη σωστή θέση ισορροπίας. Οι ερέτες κατά την ειρεσία απεικονίζονται όρθιοι.

Επίσης γινόταν χρήση 2 ιστίων με τα οποία είχαν την δυνατότητα το πλήρωμα να τα διευθετούν (τριμάρουν) ανάλογα με την διεύθυνση του ανέμου. (σε αντίθεση με το Ιαπωνικό Ναυτικό όπου ο τρόπος ρυθμίσεως των τετραγώνων ιστίων τους αντιμετώπιζαν δυσκολίες κατά την υπήνεμη θέση) .

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!
WP Twitter Auto Publish Powered By : XYZScripts.com