Το Δόγμα του Σοκ και η εφαρμογή του για την κατάρρευση της Ελλάδας

0
177
Η χώρα μας από το 2010, αποτελεί το εργαστήριο όπου εφαρμόζεται η νέα θεραπεία του Σοκ.

Το βιβλίο: «Δόγμα του Σοκ» της Ναόμι Κλάιν που εκδόθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2007, τάσσεται ενάντια στη παγκοσμιοποίηση και στην ελεύθερη οικονομία και αποκαλύπτει την εντυπωσιακή ομοιότητα ανάμεσα στις ανακριτικές τεχνικές της CIA και στις εκβιαστικές τεχνικές της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ, στην προσπάθειά τους να επιβάλουν τον καπιταλισμό της καταστροφής σε ολόκληρο τον κόσμο.


Η Ελλάδα έχει δεχτεί μια βάρβαρη κι εχθρική επίθεση. Η ιδέα της κατάληψης της Ελλάδος, στοχεύει στην αρπαγή της περιουσίας της..

H συγγραφέας επισημαίνει ότι η θεμελιώδης αρχή είναι απλή: «οι χώρες σε κρίση (χρέους) χρειάζονται απεγνωσμένα μια επείγουσα βοήθεια. Όταν οι ιδιωτικοποιήσεις και οι πολιτικές του ελεύθερου εμπορίου προωθούνται από κοινού με τη χρηματοοικονομική διάσωση (δάνειο) σε ένα ολοκληρωμένο πακέτο, οι χώρες δεν έχουν άλλη επιλογή από το να αποδεχθούν ολόκληρο το πακέτο» και όπως αναφέρει η ίδια, «η κρίση του χρέους, στην οποία βρέθηκαν χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής κατά τη δεκαετία του ’80, τις ανάγκασε να υποκύψουν στον εκβιασμό: “Θέλετε να σώσετε τη χώρα σας; Ξεπουλήστε την”».

Ξανά-δημιουργώντας τους ανθρώπους, σοκάροντάς τους με συνεχή υπακοή

Αυτή είναι μια ιστορία για μια πανίσχυρη ιδέα που στη δεκαετία του 1950 τράβηξε την προσοχή της CIΑ και χρηματοδότησε μια σειρά πειραμάτων. Από αυτά παράχθηκε ένα μυστικό εγχειρίδιο για το πώς μπορούν να κάμπτουν τους κρατούμενους. Το κλειδί ήταν η χρήση του Σοκ για τη μετατροπή των ενηλίκων σε μια κατάσταση ανήλικου παιδιού. Οι τεχνικές αυτές δεν λειτουργούν μόνο σε πολίτες. Μπορούν να λειτουργήσουν και σε ολόκληρες κοινωνίες.

Ένα συλλογικό τραύμα, ένας πόλεμος, ένα πραξικόπημα, μια φυσική καταστροφή, μια τρομοκρατική επίθεση μας βάζει όλους σε κατάσταση σοκ. Στον απόηχο αυτό λοιπόν , όπως ο κρατούμενος στο θάλαμο ανάκρισης, αφού έχουμε γίνει σαν παιδιά, έχουμε την τάση ν’ ακολουθούμε τους ηγέτες που ισχυρίζονται ότι μας προστατεύουν.

Προϋπόθεση για να εφαρμοστεί το δόγμα αυτό, είναι να υπάρξει μια κρίση που μπορεί να οφείλεται είτε σε πολέμους, εμφύλιους πολέμους, είτε σε φυσικές καταστροφές, είτε σε δυσεπίλυτα οικονομικά προβλήματα, όπως ο υπερπληθωρισμός ή το υπέρογκο χρέος.

Ο Μilton Friedman (νομπελίστας οικονομολόγος),συμβούλευσε τους πολιτικούς πως αμέσως μετά από μια κρίση, θα πρέπει να προσπαθήσουν να περάσουν όλες τις επώδυνες πολιτικές με μιας, πριν οι άνθρωποι προλάβουν να ορθοποδήσουν. Ονόμασε αυτή τη μέθοδο «Οικονομική Θεραπεία του Σοκ».

Όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, η “επιτυχία” της πολιτικής αυτής βασίζεται στο γεγονός ότι ο φόβος και οι ενοχές για τα αποτελέσματα της κρίσης ή της καταστροφής, κάνει τους πολίτες ανεκτικούς και απαθείς σε επαναλαμβανόμενες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, ακριβώς επειδή πιστεύουν ότι κάτι άλλο χειρότερο έρχεται.

Και με τι άλλο εκτός από φόβο προσπαθούν να μας εμβολιάσουν σε αυτή την χώρα; Φόβος ότι για παράδειγμα, θα χάσουμε τις δουλειές μας, ή ότι δεν θα είμαστε ποτέ ξανά σε θέση να βρούμε δουλειά, ή ότι πολύ απλά το μόνο που θα βρίσκουμε θα είναι εκμετάλλευση.

Φόβος ότι θα χάσουμε την πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ή δεν θα μπορούμε να παρέχουμε επαρκή παιδεία στα παιδιά μας.

Φόβος ότι θα καταλήξουμε θύματα κατάσχεσης, ότι θα κοιμόμαστε στον δρόμο.

Φόβος τελικά, ότι θα συλληφθούμε άδικα επειδή διαμαρτυρόμαστε ειρηνικά σε μια διαδήλωση.

Το Σοκ είναι εξ ορισμού μια προσωρινή κατάσταση κι ο καλύτερος τρόπος για να μείνει κανείς προσανατολισμένος στο να αντισταθεί στο σοκ, είναι να γνωρίζει τι μας συμβαίνει και γιατί.

Μεμαθημένη ανημπόρια , ένα όπλο μαζικής καταστροφής

Το Δόγμα του Σοκ εφαρμόζεται πάνω μας με την ονομασία: «μεμαθημένη ανημπόρια».

Είναι αλήθεια, ότι η εξουσία μας φέρεται σαν να είμαστε σκυλιά, ή τουλάχιστον σαν να είμαστε τα σκυλιά στο πείραμα του Σέλιγκμαν.

Ο ψυχολόγος Μάρτιν Σέλιγκμαν διενήργησε το εξής πείραμα:

Μέσα σε ένα κλουβί εργαστηρίου, ένας σκύλος υποβαλλόταν σε μια σειρά αναπόφευκτων ηλεκτροσόκ.

Εν τω μεταξύ, σε διαφορετικό κλουβί, ένας άλλος σκύλος είχε τη δυνατότητα να διακόπτει αυτά τα ηλεκτροσόκ πατώντας έναν μοχλό. Αργότερα, και τα δύο σκυλιά τοποθετήθηκαν σε μια ηλεκτροφόρα επιφάνεια από την οποία μπορούσαν να ξεφύγουν απλά πηδώντας ένα εμπόδιο.

Ο σκύλος που μπορούσε να ελέγχει τα ηλεκτροσόκ πήδηξε το εμπόδιο, ενώ ο άλλος σκύλος, αντί να αναζητήσει πώς θα διαφύγει επιτυχώς από αυτή την αντίξοη κατάσταση, παρέμεινε και υπέστη παθητικά τα σοκ.

Το σκυλί αυτό «εκπαιδεύτηκε» στην ανημπόρια του.

Γιατί να σπαταλάς ενέργεια προσπαθώντας να αποδράσεις από το αρνητικό ερέθισμα, όταν ξέρεις (στην πραγματικότητα πιστεύεις, όχι ξέρεις) ότι δεν μπορείς να το κάνεις;

Η μεμαθημένη ανημπόρια οδηγεί στην κατάθλιψη. Δεν κάνεις τίποτα επειδή πιστεύεις ότι θα είναι ανώφελο.

Συμπεραίνουμε λοιπόν, ότι δεδομένης της σημερινής δύναμης της προπαγάνδας των ΜΜΕ, είναι εφικτό να προκαλέσουμε καταθλιπτική κατάσταση σε μεγάλα τμήματα ενός πληθυσμού.

Είναι τρομερό το να συνειδητοποιείς ότι το μπόλιασμα του μυαλού μας με την μεμαθημένη ανημπόρια, είναι αυτό που μας έχουν κάνει στη χώρα μας. Ακριβώς αυτή τη στιγμή.

Προσπαθούν να μας πείσουν να αποδεχτούμε παθητικά την απώλεια των δικαιωμάτων μας και την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών χωρίς αντίσταση ή διαμαρτυρία. Το σλόγκαν είναι: ό,τι και να κάνεις είναι ανώφελο.

Η Ελλάδα που υποφέρει εδώ και πολύ καιρό, είδε την κατάθλιψη να εξαπλώνεται στον κόσμο σαν πυρκαγιά.

Το ποσοστό των αυτοκτονιών εκτοξεύτηκε.

Πάνω από 500 χιλιάδες νέων έφυγαν στο εξωτερικό, καταρρίπτοντας τη βασική λογική της σύγκρουσης και της διαμαρτυρίας, θεωρώντας πως αμφότερες είναι ανίκανες να εμποδίσουν την κοινωνική αποσύνθεση, την κρατική καταστολή και την καταστροφή της χώρας.


Ποιος είναι ο ρόλος των ηγετών μας σε αυτή την κατάσταση;

Απλά, να είναι αποτελεσματικοί εκτελεστές αυτής της υφαρπαγής που διατάσεται «από πάνω»,γι’αυτό μας δηλώνουν ότι:

-«Πρέπει να κάνουμε αυτό που πρέπει να κάνουμε»

-«Η Ευρωπαϊκή Ένωση το απαιτεί»

-«Πρέπει να αυξήσουμε την εμπιστοσύνη των αγορών», κτλ.

Συνεπώς αυτό που μας δείχνουν οι πολιτικοί «παίζοντας το ανήμποροι», είναι ότι η χώρα μας δεν είναι πλέον κυρίαρχη, αλλά υπόκειται στις εντολές εκείνων που διοικούν στην πραγματικότητα, των περίφημων «αγορών».

Επομένως, γιατί να μην είμαστε λογικοί και ειλικρινείς και απλώς να παραιτηθούμε από κάθε αντίσταση;

Μόνο με δράση θα δημιουργήσουμε δυνατότητες

Απέναντι στον φόβο που μας περιβάλλει, θα πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι αυτό που συμβαίνει, δεν συμβαίνει εξαιτίας μας. Η κρίση είναι κρίση του σημερινού οικονομικού μοντέλου το οποίο δεν είναι σταθερό. Είναι οτιδήποτε εκτός από σταθερό και ότι αυτή η αλλαγή μπορεί να είναι η ευκαιρία για έναν νέο, πιο ανθρώπινο κόσμο, χωρίς την τυραννία του χρήματος και άλλων αγαθών.

Και κυρίως να μην ξεχάσουμε ποτέ, ότι πρέπει να δράσουμε.


Οι ενέργειές μας δεν χρειάζεται να εμπίπτουν στο εφικτό. Αντίθετα, η δράση από μόνη της μπορεί να ανοίξει ένα νέο χώρο δυνατοτήτων.

Το δίδαγμα του Alain Badiou: «Ένα υποκείμενο είναι ένα σημείο μετατροπής του ανέφικτου σε εφικτό. Η θεμελιώδης λειτουργία του υποκειμένου, είναι να βρίσκεται στο σημείο όπου κάτι αδύνατο γίνεται πιθανότητα».

WP Twitter Auto Publish Powered By : XYZScripts.com