Beretta Μοντέλο 12 Ιταλικό υποπολυβόλο

0
56

 

Στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου τα υποπολυβόλα Beretta ήταν από τα πιο πολύτιμα πολεμικά λάφυρα. Παρέμειναν για πολλά χρόνια σε υπηρεσία σε στρατιωτικούς και παραστρατιωτικούς σχηματισμούς. Μετά τον πόλεμο, η Beretta παρουσίασε νέο σύστημα ονοματοδοσίας και τα μεταπολεμικά της μοντέλα είναι γνωστά σαν Μοντέλα 4 και 5. Η τελευταία παραλλαγή προπολεμικού σχεδίου έγινε το 1949. Ήταν εξαιρετικά καλοφτιαγμένο, ακριβώς γιατί κατασκευαζόταν με πολύ αργό ρυθμό και με μεγάλο κόστος.

Σύγχρονο σχέδιο


Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1950, η εταιρεία ξεκίνησε την παραγωγή ενός εντελώς νέου υποπολυβόλου. Το Μοντέλο 12 της Beretta παρουσιάστηκε το 1958. Δεν είχε καμία σχέση με προηγούμενα μοντέλα και για πρώτη φορά η Beretta υιοθέτησε το σωληνοειδή αποδέκτη και την κατασκευή πρεσαριστών τμημάτων, όπως εφαρμοζόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα από πολλούς άλλους κατασκευαστές.
Παρότι έδειχνε απλό, το Μοντέλο 12 ήταν ακόμη ένα προϊόν της Beretta, φτιαγμένο με τα παραδοσιακά πρότυπα φινιρίσματος και ποιότητας κατασκευής.
Το Μοντέλο 12 ήταν σχεδόν κλασικής κατασκευής, παρότι ήταν ένα από τα πρώτα υποπολυβόλα που διέθεταν το τηλεσκοπικό κλείστρο που αποτελεί πλέον κοινή πρακτική. Αυτό επέτρεπε στο όπλο να είναι κοντό και πρακτικό, ενώ η ποιότητά του ενισχυόταν από το γεγονός ότι μπορούσε να εφοδιαστεί με μεταλλικό αναδιπλούμενο ουραίο τμήμα καθώς και με σταθερό. Η θαλάμη του ήταν για τη σφαίρα των 9 χλστ. Parabellum, την οποία τροφοδοτούσαν γεμιστήρες των 20, 30 ή 40 φυσιγγίων.

Πωλήσεις εξαγωγής

 

Το Μοντέλο 12 αποτέλεσε εμπορική επιτυχία. Πουλήθηκε εκτεταμένα σε χώρες της Νότιας Αμερικής, της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και της Νοτιοανατολικής Ασίας. Η Beretta ήταν σε θέση να δώσει την άδεια παραγωγής του Μοντέλου 12 στην Ινδονησία και τη Βραζιλία για τοπικές πωλήσεις και εξαγωγές. Ωστόσο, οι Ιταλικές Ένοπλες Δυνάμεις, που αγόρασαν το όπλο το 1961, πήραν σχετικά μικρό αριθμό κυρίως για χρήση από ειδικές μονάδες.


Η παραγωγή του Μοντέλου 12 συνεχίστηκε μέχρι το 1978, όταν αντικαταστάθηκε από το βελτιωμένο Μοντέλο 12S. Εξωτερικά αυτό μοιάζει πολύ με το Μοντέλο 12, αλλά υπάρχουν μερικές διαφορές στις λεπτομέρειες. Η πιο εμφανής είναι η βαφή από εποξειδική ρητίνη που κάνει το μέταλλο ανθεκτικό στη φθορά και τη διάβρωση.

Ο μηχανισμός επιλογής πυρός στο Μοντέλο 12 ήταν τύπου «κομβίου». Λειτουργούσε πιέζοντας ένα κουμπί από τις δύο πλευρές του αποδέκτη, ακριβώς πάνω από τη λαβή του όπλου. Το Μοντέλο 12S έχει ένα συμβατικό μηχανισμό με μοχλό με μια αρπάγη ασφαλείας που κλειδώνει τη σκανδάλη και την ασφάλεια της λαβής.

Τροποποιήσεις


Το αναδιπλούμενο ουραίο τμήμα είναι πιο σταθερό στην ανοικτή και την κλειστή θέση, ενώ κάποιες αλλαγές έγιναν στα σκοπευτικά. Ένα αξιέπαι­νο χαρακτηριστικό που μετα­φέρθηκε από το αρχικό Μο­ντέλο 12 είναι η διατήρηση των υπερυψωμένων αυλακώ­σεων που διατρέχουν το όπλο κατά μήκος των δύο πλευρών του σωληνωτού αποδέκτη. Οι αυλακώσεις αυτές λειτουρ­γούν σαν παγίδες για τη σκό­νη ή τυχόν θραύσματα που μπορεί να μπουν στο εσωτερι­κό του όπλου. Επιτρέπουν έτσι τη χρήση του όπλου σε αντίξοες συνθήκες.

Παρά το ότι εξήχθη ευρύτατα, το Μοντέλο 12 και τα παράγωγά του αγοράστηκαν μόνο από τις μονάδες ειδικών επιχειρήσεων του Ιταλικού Στρατού και τις Δυνάμεις Ασφαλείας.

Πολύ διαφορετικό από τα προπολεμικά σχέδια Beretta, το Μοντέλο 12 χρησιμοποιεί πρεσαριστά φύλλα χάλυβα για τη διαμόρφωση του κελύφους του γεμιστήρα και του αποδέκτη.

 

Το Μοντέλο 12 αγοράστη­κε από τις Ιταλικές Ένοπλες Δυνάμεις και από αρκετούς άλλους στρατούς. Άδεια πα­ραγωγής του αγοράστηκε από το κρατικό εργοστάσιο FN Herstal στο Βέλγιο, ενώ ο τύπος παράγεται επίσης από τη Forjas Taurus της Βραζι­λίας.

 

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!
WP Twitter Auto Publish Powered By : XYZScripts.com