Boeing F/A-18A/B/C/D Hornet – Boeing F/A-18E/F Super Hornet

0
300

Ένα από τα κυριότερα ναυτικά μαχητικά του κόσμου. Αποτε­λεί παράγωγο του YF-17 της Northrop, το οποίο αντιμετώ­πισε με επιτυχία το YF-16 της General Dynamics, στο πρό­γραμμα του Ναυτικού των ΗΠΑ (USN), για ένα μαχητικό αερο­μαχιών το 1976. Το πρώτο από 11 δοκιμαστικά Hornet έκανε την παρθενική του πτήση στις 18 Νοεμβρίου του 1978.

Η παραγωγή του αρχικού μονοθέσιου F/A-18A Hornet έφτασε τελικά τα 371 αεροσκά­φη. Η Πρώτη Μοίρα του Ναυτι­κού των ΗΠΑ έλαβε τα αερο­σκάφη της το 1983. Δύο δείγ­ματα του διθέσιου TF-18A, που αργότερα επαναχαρακτηρίστη­κε ως F/A-18B, περιλαμβάνο­νταν στο αρχικό συμβόλαιο. Η προμήθεια του USN και του Σώματος Πεζοναυτών (USMC) έγινε με το 40ό δοκιμαστικό δείγμα και η έκδοση αυτή δε χρησιμοποιήθηκε ποτέ από δυ­νάμεις πρώτης γραμμής.


To F Α-18 προσφέρει πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια χρήσης του οπλισμού από τους προκατόχους του και είναι ένα γνή­σιο αεροσκάφος πολλαπλού ρόλου. Επίσης διαθέτει αξιο­σημείωτη ικανότητα αερομαχίας/αναχαίτισης. To F/A-18 έκανε το ντεμπούτο του στη μάχη κατά τη διάρκεια της επι­χείρησης «Φαράγγι Ελ Ντοράντο» εναντίον της Λιβύης τον Απρίλιο του 1986. Έλαβε μέ­ρος στη δράση σε μεγάλη κλί­μακα στην επιχείρηση «Καται­γίδα της Ερήμου» το 1991. Το F/A-18A αντικαταστάθηκε από το F/A-18C, το οποίο παρέμεινε το κύριο μονοθέσιο μοντέλο παραγωγής μέχρι το 1999. 347 αεροσκάφη είχαν παραγγελθεί για την υπηρεσία των ΗΠΑ.

Το πρώτο F/A-18C έκανε την παρθενική του πτήση στις 3 Σεπτεμβρίου του 1986. Πα­ρουσιάστηκε με συμβατότητα με τον πύραυλο ΑΙΜ-120 AMRAAM και την έκδοση IIR του πυραύλου AGM-65 Mave­rick, καθώς και με βελτιωμένα ηλεκτρονικά. Αυτά περιλάμβα­ναν από το 1994 τη βελτιωμέ­νη εκδοχή APG-73 του αρχι­κού ραντάρ APG-65 του Hornet και ένα νέο εκτινασσόμενο κά­θισμα NACES.

Νυχτερινή επίθεση

Μετά την παράδοση 137 βασι­κών F/A-18C, η παραγωγή στράφηκε σε μια έκδοση νυχτε­ρινής επίθεσης. 0 εξοπλισμός της περιλάμβανε συμβατότητα με τις διόπτρες νυχτερινής ό­ρασης πιλότου της GEC Cat’s Eye (Μάτι της Γάτας), ένα φο­ρέα AAR-50 TINS (Σύστημα Πλοήγησης Θερμικής Απεικόνι­σης), έναν πίνακα προβολής Kaiser AVQ-28 HUD, εξωτερικά μεταφερόμενο φορέα σκόπευ­σης AAS-38 FLIR (Υπέρυθρο Πρόσθιας Κάλυψης) και έγχρω­μες οθόνες πολλαπλών λει­τουργιών. Το πρώτο Hornet «νυχτερινής επίθεσης» παρα­δόθηκε το Νοέμβριο του 1989. Επιπλέον, κατασκευάστηκαν 31 βασικά διθέσια εκπαιδευτικά F/A-18D, προτού κατασκευα­στούν 109 του F/A-18D, σκά­φους ανάλογου με το F/A-18C νυχτερινής επίθεσης. Η έκδο­ση νυκτερινής επίθεσης του F/A-18D αντικατέστησε το Α-6 Intruder, στους λόχους παντός καιρού του USMC.

Με αρχική ονομασία F/A– 18D+, το αεροσκάφος παρου­σίασε μη-συζευγμένα κόκπιτ (θέσεις διακυβέρνησης), συ­νήθως χωρίς πηδάλιο ελέγχου στην πίσω θέση, αλλά με δύο πλευρικά χειριστήρια ελέγχου των όπλων. Τα F/A-18D του USMC διακρίθηκαν στις επι­χειρήσεις μάχης, συμπεριλαμβανομένης της «Καταιγίδας της Ερήμου» το 1991 και της «Συμμαχικής Δύναμης» το 1999. Οι συνδυασμένοι Στόλοι των Hornet των ΗΠΑ πήραν επίσης μέρος στην επιχείρηση «Ανθεκτική Ελευθερία» και «Ιρακινή Ελευθερία».

Η πρώτη από τις ιδέες της McDonnell Douglas (Boeing από το 1997) για αναβάθμιση του Hornet που υλοποιήθηκε είναι το F/A-18E Super Hor­net. Το πρώτο F/A-18Ε έκανε την παρθενική του πτήση το Νοέμβριο του 1995 και το πρώτο αεροσκάφος εντάχθηκε επίσημα για υπηρεσία στη μο­νάδα VFA-122 στις 15 Ιανουά­ριου του 1999.

Νέα ηλεκτρονικά

Τα αναβαθμισμένα ηλεκτρονι­κά βασίζονται στο ραντάρ APG-73 της Raytheon που ή­ταν τοποθετημένο ήδη στις τε­λευταίες εκδόσεις του F/A- 18C. Το σύστημα IDECM (Ολο­κληρωμένα Ηλεκτρονικά Αμυ­ντικά Αντίμετρα) διαθέτει τρία κύρια μέρη: ένα ALR-67(V)3 RWR, ένα σύστημα αντιμέ­τρων ραδιοσυχνοτήτων ALQ- 214 και ένα συρόμενο σύστη­μα παραπλάνησης ALE-55, με τα δύο τελευταία να βρίσκο­νται ακόμη υπό εξέλιξη. Έτσι, το F/A-18E λειτουργεί αρχικά με το συρόμενο σύστημα πα­ραπλάνησης ALE-50. Ο θάλα­μος διακυβέρνησης του F/A- 18Ε είναι παρόμοιος με αυτόν του F/A-18C με εξαίρεση την ύπαρξη μιας μεγάλης επίπεδης οθόνης, στη θέση των μέ­χρι σήμερα τριών HDD (οθό­νες κεφαλής προς τα κάτω).

 

Μια μεγαλύτερη «Ενόχληση»

Ο μεγεθυμένος σκελετός εν­σωματώνει μέτρα για μείωση του ίχνους στα ραντάρ και πε­ριλαμβάνει μια επιμηκυμένη άτρακτο κατά 0,86 μ. (2 πόδια και 10 ίντσες), μεγαλύτερα φτερά που χαρακτηρίζονται απο παχύτερη διατομη και δυο πρόσθετα σημεία αντοχής, με­γεθυμένα LERX και οριζόντιες και κάθετες επιφάνειες ου­ράς. To Super Hornet έχει επί­σης μια δομή που ανασχεδιάστηκε εκτεταμένα με στόχο τη μείωση του βάρους και του κόστους χωρίς να θυσιαστεί η αντοχή. To Super Hornet περι­λαμβάνει επίσης ένα νέο τε­τραπλό ψηφιακό σύστημα ελέγχου «πτήσης μέσω υπο­λογιστή» χωρίς το εφεδρικό μηχανικό σύστημα του Hornet.


To F/A-18F Super Hornet είναι η διθέσια εξέλιξη του F/A-18Ε, όπου το πίσω κόκπιτ είναι εξοπλισμένο με τους ίδι­ους πίνακες ενδείξεων με το μπροστινό, αλλά με διαφορετι­κή διάταξη για εναλλαγή ρό­λων μάχης και εκπαίδευσης. Το Ναυτικό των ΗΠΑ προ­γραμμάτιζε να προμηθευτεί 1.000 Super Hornets, αλλά το 1997 το σύνολο μειώθηκε στα 548. Ωστόσο οποιαδήποτε κα­θυστέρηση σημειωθεί στην παρουσίαση του F-35 μετά το 2008-Ί 0, θα αυξήσει τον αριθ­μό των Super Hornets σε 748. Μια παραλλαγή του F/A-18F για ηλεκτρονικό πόλεμο έχει προταθεί σαν αντικαταστάτης του ΕΑ-6Β Prowler της Grum­man. Αυτή θα είναι ικανή να εμπλακεί ενεργά καθώς και να επιφέρει θανάσιμο χτύπη­μα «καταστολής της εχθρικής αεράμυνας». Αποκαλείται από την Boeing EA-18G Growler. Η νεα αυτή «μηχανη» θα χρησι­μοποιεί τους ίδιους φορείς παρεμβολών ALQ-99 που χρη­σιμοποιούσε το ΕΑ-6Β Prowler. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα α­γοραστούν. Θα χρησιμοποιεί τον πύραυλο μεγάλης ταχύτη­τας αντι-ακτινοβολίας AGM- 88 HARM, σαν κύριο επιθετι­κό του όπλο. Υποθέτοντας ότι το Ναυτικό των ΗΠΑ θα αγο­ράσει το αεροσκάφος, η έναρ­ξη αντικατάστασης του Prow­ler θα γίνει το 2008.

 

To F/A-18E/F ξεκίνησε την πρώτη επιχειρησιακή αποστο­λή του τον Ιούλιο του 2002, περιπολώντας στη Ζώνη Απα­γόρευσης Πτήσεων πάνω από το Ιράκ, επιχειρώντας από το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln.Αργότερα οι μονάδες VFA-41 και VFA-115 επιχει­ρούσαν εντατικά με τα Super Hornets τους από το αεροπλα­νοφόρο USS Nimitz,στη διάρ­κεια της επιχείρησης «Ιρακινή Ελευθερία» το 2003.

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!
WP Twitter Auto Publish Powered By : XYZScripts.com