Makarov Πιστόλι 9 χλστ.

0
611

Το αυτόματο πιστόλι Makarov σχεδιάστηκε στην ΕΣΣΔ στις αρχές της δεκαετίας του 1950 και άρχισε να παράγεται το 1952. Οι διάφορες δυτικές υ­πηρεσίες κατασκοπίας το ε­ντόπισαν για πρώτη φορά μόλις στις αρχές της δεκαετίας του 1960.

Σχεδιαστικά θεωρείται ότι είναι μια ελαφρώς μεγεθυσμένη έκδοση του γερμανικού Walther ΡΡ, ενός ημιαυτόματου πιστολιού που παρουσιάστηκε το 1929 και καθιερώθηκε από τότε ως ένα από τα καλύτερα όπλα του είδους. Αξίζει, ωστό­σο, να σημειωθεί ότι υπάρχουν και άλλες απόψεις σχετικά με την προέλευση του σχεδίου του Makarov.

To Makarov παίρνει φυσίγγια 9 χλστ. χ18 που, παρά το γεγο­νός ότι έχουν τις ίδιες ονομα­στικές διαστάσεις με το φυσίγ­γιο που χρησιμοποιούν οι αστυ­νομίες στην Δύση, διαφέρει από οποιοδήποτε άλλο «9άρι». Η σχεδίασή του ξεκίνησε το 1951 προοριζόμενο για χρήση από το αυτόματο πιστόλι Stechkin, που βασικά ήταν ένα μεγεθυσμένο Walther ΡΡ με δυνατότητα πλή­ρως αυτόματης βολής και γεμι­στήρα 20 φυσιγγίων.


Το φυσίγγιο αυτό βρίσκεται από πλευράς ισχύος μεταξύ του 9 χλστ. Parabelium και του κοντού 9 χλστ. Short. Το σοβιε­τικό φυσίγγιο φαίνεται ότι σχε­διάστηκε με βάση ένα γερμανι­κό σχέδιο του Β’ Π.Π., που ο­νομαζόταν Ultra. Οι Γερμανοί δεν το χρησιμοποίησαν στον πόλεμο, αλλά κίνησε το ενδια­φέρον των Δυτικών. Τελικά το Ultra δεν παράχθηκε ποτέ στη Δύση, αλλά οι Σοβιετικοί στρά­φηκαν σε αυτό θεωρώντας ότι ήταν ιδανικό για χρήση σε όπλα με ελεύθερο κλείστρο.

Απλή λειτουργία

 

Η ύπαρξη διαθέσιμου φυσιγγί­ου έδωσε τη δυνατότητα σχε­δίασης του Makarov με έναν απλό μηχανισμό οπισθοδρόμη­σης του κλείστρου, χωρίς τις επιπλοκές που θα συνεπαγό­ταν η χρήση ισχυρότερου φυ­σιγγίου. Μία ακόμη διαφορά μεταξύ του ΡΡ και του Maka­rov είναι ο μηχανισμός σκαν­δάλης του τελευταίου. Είναι α­πλούστερος από αυτόν του πι­στολιού Walther, αλλά το κό­στος της απλότητας ήταν η πολύ σκληρή σκανδάλη διπλής ενέργειας.

Οι Σοβιετικοί παρουσίασαν το Makarov με την ονομασία PM (Pistole Makarova). Εκτός από τη χρήση τους από όλους τους κλάδους των Σοβιετικών Ενόπλων Δυνάμεων, το Maka­rov χρησιμοποιήθηκε επίσης α­πό όλες σχεδόν τις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας και από πολλές αστυνομικές δυνά­μεις του Ανατολικού Μπλοκ.

To Makarov είναι ένα γερό, σκληροτράχηλο και απλό όπλο που μπορεί να λειτουργήσει α­ξιόπιστα ακόμα και σε πολύ δύ­σκολες συνθήκες. Οι περισσό­τερες περιγραφές αναφέρουν ότι το πιστόλι είναι κάπως πε­ρίεργο στο χειρισμό του λόγω του μεγάλου πάχους της λα­βής. Ωστόσο, αυτό μάλλον δεν αποτελεί πρόβλημα για τους στρατιώτες του Ανατολικού Μπλοκ, πολλοί από τους οποί­ους είναι υποχρεωμένοι να φο­ρούν γάντια για το μεγαλύτερο διάστημα του έτους.

To Makarov κατασκευάστη­κε επίσης και εκτός ΕΣΣΔ. Μία από πς κυριότερες κατασκευάστριες χώρες είναι η Κίνα, ό­που το όπλο είναι γνωστό με την ονομασία Τύπος 59. Η Κίνα κατέβαλλε προσπάθειες να ε­ξασφαλίσει εξαγωγικές παραγ­γελίες του Τύπου 59, ανταγωνιζόμενη ευθέως την ΕΣΣΔ, η οποία συχνά περιλάμβανε το Makarov στα προγράμματα στρατιωτικής βοήθειας που χο­ρηγούσε. Αλλη μια μη σοβιετι­κή χώρα που κατασκεύαζε το Makarov ήταν η Ανατολική Γερμανία. Εκεί παραγόταν ένα πα­νομοιότυπο πιστόλι με την ονομασία Pistole Μ. Ενα ακό­μα αντίγραφο του πιστολιού παρήγε και η Πολωνία, γνωστό ως  Ρ-64. Οι τρεις χώρες παρήγαν επίσης και τα ειδικά πυρομαχικά του Makarov.


Διάδοχος χωρίς αποδοχή

Οι κύριες αδυναμίες του πι­στολιού Makarov στις βασικές του μορφές είναι η σχετικά μι­κρή χωρητικότητα του γεμιστή­ρα και το μικρής ισχύος φυσίγ­γιο. Οι Σοβιετικοί εντόπισαν τα προβλήματα και, από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, προ­σπάθησαν να τα αντιμετωπί­σουν κατασκευάζοντας το πι­στόλι ΡΜΜ (Τροποποιημένο ΡΜ), χωρίς όμως αποτέλεσμα. Το πιστόλι αυτό χρησιμοποιού­σε γεμιστήρα 12 φυσιγγίων σε διπλή σειρά, ενώ το φυσίγγιό του αποτελούνταν από ελα­φρύτερο βλήμα και περισσότε­ρη γόμωση, ώστε να επιτυγχά­νεται αυξημένη ταχύτητα εξό­δου από την κάννη κατά 100 μ./δευτ.

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!
WP Twitter Auto Publish Powered By : XYZScripts.com